Last night is a very crazy night for me. As in! I went out with my mom to her work. Apparently, a very important document is needed by the trucking company that she contracted with. And without that document, the shipment being imported by her client wouldn't get out of the pier zone. So we rode a taxi in a rainy night 'til there and brought the document with us. Grabe! Nakakainis yung taxi driver. Nung sumakay kami, nakikinig kuno siya ng "maka-diyos radio station". Amen amen pa siyang nalalaman, nagmumura naman. Grabe! Tapos ang sungit grabe. No doubt nakakalbo na siya! (Sama ko -- wag sana makarma) Nung dumating kami dun, ok naman yung experience. At last! nakasakay na ako ng 10-wheeler truck! hahahahahahahahaha! Achievement?!
After nun, siyempre, umuwi na kami. Dahil umulan ng malakas, natural, maraming binaha at naging mabigat ang trapiko. Thank God naman, hindi kami nahirapang umuwi kasi nakasakay kami agad pero grabe talaga! Sa may SM Manila pa lang, napuno na agad yung sinakyan naming jeep. Dami nang mga taong nag-aabang ng masaasakyan. Todo sabit na nga rin ang boylets! Tapos meron pang sumakay na couple na hindi ko maintindihan kung anu ginagawa nila. Nung una kasi, si cutey guy, nakakandong kay pretty girl. *tawa* Tapos bigla sila nagpalit. Tapos, may action na nangyayari. Apparently, mali pala ang nasa isip ko. (I'm so malisyoso! XD) Pero grabe! Nakakatawa talaga sila...
Pag dating namin sa bahay, akala ko tapos na ang gabi ko. As you would have guessed, hindi pa. Nung malapit na kaming matulog, it struck me again. Akala ko talaga tapos na ang lahat. Alam nyo na kung ano yun. As usual, iyak lang naman ang magagawa ko. Haiz... When can this stop?! I wish I just can jump out of this misery. But let me straighten out just one thing -- in all fairness of everything that happened, meron din namang magandang nangyari. Na-realize ko na sorbrang mahirap pala talaga ang ginagawa ng aking mother dear! Na-realize ko na hindi dapat ako nagaaksaya ng panahon sa kung anu-ano lang dahil ang nanay ko ang nahihirapan in the end. Pero siyempre, wish ko lang din talaga na magawa ko ito. Wishing everything just go right. I know that I'm still young but still, I feel that this is like forever. Hindi naman ako nagmamadali. I just need something right now. I don't know what it is. Basta! Miserable! Miserable! Miserable!
Wednesday, May 30, 2007
Crazy Night!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)


No comments:
Post a Comment